»

مطالب ویژه

مطلوب ضوابط (کاشر ترجمہ)

درباره مسائل مربوط به محرم دو نوع مطلب وجود دارد محرم کین مسائلن متعلق چھئی زء کتھہ ؛: يكي سخن درباره نهضت عاشوراست .»اکھ عاشورچیء تحریک متعلق» اگر چه درباره فلسفه قيام امام حسين عليه السلام بسيار گفته اند و نوشته اند و حرفهاي بسيار قيمي  در اين مقوله زده شده است»اگرچہ امام حسین علیہ السلام سندس قیام کس فلسفس متعلق چھو سیٹھاہ وننہء آمت، سیٹھاہ لیکھنہ آمت سیٹھاہ قیم کتھہ چھء بیان کرنہ آمژء » ; اما حقيقتا يك عمر مي شود سخن از اين حقيقت درخشان گفت .»مگر حقیقتاً عمرن یی امچہء تابناک حقیقتس متعلق گفتگو کرنہ » هرچه درباره عاشورا و قيام امام حسين عليه السلام فكر كنيم متوجه مي شويم كه اين قضيه از ابعاد مختلف داراي كشش و گنجايش انديشيدن و بيان كردن است . «یوتاہ تہ عاشوراس تہ امام حسین علیہ السلام سندس قیامس متعلق فکر کرو صاف چھو لبنہ یوان کہ اتھ متعلق کائِتہو  ذاویو ہیکو سونچتھ تہ بیان کرتھ تہ مختلف اندازو  کوتاہ  چھو یہ موضوع سونچنس تہ فکر کرنس لایق «

مطلوب ضوابط (کاشر ترجمہ)

بسم الله الرحمن الرحيم

الحمدلله رب العالمين. والصلاة والسلام علي سيدنا محمد وآله الطاهرين .

درباره مسائل مربوط به محرم دو نوع مطلب وجود دارد محرم کین مسائلن متعلق چھئی زء کتھہ ؛: يكي سخن درباره نهضت عاشوراست .»اکھ عاشورچیء تحریک متعلق» اگر چه درباره فلسفه قيام امام حسين عليه السلام بسيار گفته اند و نوشته اند و حرفهاي بسيار قيمي  در اين مقوله زده شده است»اگرچہ امام حسین علیہ السلام سندس قیام کس فلسفس متعلق چھو سیٹھاہ وننہء آمت، سیٹھاہ لیکھنہ آمت سیٹھاہ قیم کتھہ چھء بیان کرنہ آمژء » ; اما حقيقتا يك عمر مي شود سخن از اين حقيقت درخشان گفت .»مگر حقیقتاً عمرن یی امچہء تابناک حقیقتس متعلق گفتگو کرنہ » هرچه درباره عاشورا و قيام امام حسين عليه السلام فكر كنيم متوجه مي شويم كه اين قضيه از ابعاد مختلف داراي كشش و گنجايش انديشيدن و بيان كردن است . «یوتاہ تہ عاشوراس تہ امام حسین علیہ السلام سندس قیامس متعلق فکر کرو صاف چھو لبنہ یوان کہ اتھ متعلق کائِتہو  ذاویو ہیکو سونچتھ تہ بیان کرتھ تہ مختلف اندازو  کوتاہ  چھو یہ موضوع سونچنس تہ فکر کرنس لایق «

عاشورا زندء تھاونک برکات

يك مقوله ديگر كه به مناسبت محرم قابل بحث است و در اين زمينه كمتر صحبت مي شود مقوله عزاداري حسين بن علي عليه السلام و بركات احياي  عاشوراست .»محرمس متعلق چھئ بیاکھ اکھ کتھ، یتھ متعلق سٹھا کم چھو بحث سپدان سوء گو عزاداری حسین بن علی علیہ السلام تہ عاشورا زندء تھاونک برکات » تحقيقا يكي از مهمترين امتيازات جامعه شيعه بر ديگر جوامع مسلمان اين است كه جامعه شيعه برخوردار از خاطره عاشوراست .»تحقیقی طور چھئ یہ کتھ ثابت کہ شیعن ھند، باقی مسلمانن پیٹھ خصوصیتک مہمترین خوبی چھئ یی کہ یہ قوم چھو عاشورایی» از همان روزي كه موضوع ذكر مصيبت حسين بن علي عليه السلام مطرح شد چشمه جوشاني از فيض و معنويت در اذهان معتقدين و محبين اهل بيت عليهم السلام جاري گشت .»یمہ دوہء  پیٹھء حسین بن علی علیہ السلام سندین مصیبتن ھئنز ذکر شروع سپئز اھل بیت علیہم السلامن ھندین معتقدینن تہ محبن ھندن ذھنن منز سپدی فیض تہ معنویتک ناگ جاری» اين چشمه جوشان تا امروز همچنان ادامه و جريان داشته است»یمی ناگ چھئ تتھے کئن  وونیوک تام جاری تہ ساری» ; بعد از اين هم خواهد داشت و بهانه آن هم يادآوري خاطره عاشوراست . «یمہ برونہہ کن تہ روزن جاری تہ ساری تہ امیوک آ گور چھو عاشورچی یاد«

بيان ماجراي عاشورا فقط بيان يك خاطره نيست .»عاشورا بیان کرن چھنہء اکھ واقع دوھراونی یوت کینہہ» بلكه بيان حادثه اي است كه ـ همان طور كه در آغاز سخن عرض شد ـ داراي ابعاد بي شمار است .»بلکہ یہ چھو سوء واقعہ بیان کرن یتھ کن گوڈء اشارء کورم کہ یمک ذاویہ بے شمار چھئ» پس يادآوري اين خاطره در حقيقت مقوله اي است كه مي تواند به بركات فراوان و بيشماري منتهي شود.» یہ یاد تازء کرن چھی حقیقتس منز سوء کامی یوس زن بیشمار برکاتن پیٹھ  ھیکہ اند واتت » لذا شما ملاحظه مي كنيد كه در زمان ائمه عليهم السلام قضيه گريستن و گرياندن براي امام حسين عليه السلام براي خود جايي دارد.»امی باپت چھو توھی وچھان کہ ائمہ معصومین علیہم السلامن ھندس زمانس منز امام حسین علیہ السلام سندء باپت وودنس تہ وودناونس خاطرء چھو اکھ مقام یوان لبنہ» مبادا كسي خيال كند كه در زمينه فكر و منطق و استدلال ديگر چه جايي براي گريه كردن و اين بحثهاي قديمي است ! نه ! اين خيال باطل است .»یوتھ نہ کانسہ خیال گژھہ کہ یہ چھئ پرانی کتھ، فکر ، منطق تہ استدلال کین میدانن منز کیاہ چھئ ودنچی ضرورت! نہ ! یہ خیال چھو باطل» عاطفه به جاي خود و منطق و استدلال هم به جاي خود هر يك سهمي در بناي شخصيت انسان دارد. «جذبات پننہ جایہ ، منطق تہ استدلال پننہ جایہ دونوے چھئ انسان سئنز شخصیت بناونس منز حصہ دار «

خيلي از مسائل است كه بايد آنها را با عاطفه و محبت حل كرد و در آنها جاي منطق و استدلال نيست .»واریاہ مسائل چھئ یمی زن جذبہ تہ محبت ساتھی یوان چھی حل کرنہ تمہ خاطرء چھنہ منطق تہ استدلالچی ضرورت» شما اگر در نهضتهاي انبيا ملاحظه كنيد خواهيد ديد وقتي كه پيغمبران مبعوث مي شدند در وهله اول كه عده اي دور آنها را مي گرفتند عامل اصلي منطق و استدلال نبود. «اگر توھی انبیان ھئنز تحریک کن نظر ترایوی توھی لبیوی کہ یمہ ساتہ پیغمبران مبعوث آسی سپدان یمی کینہہ لوکھ تمن اندی پتی جمع أسی سپدان تمیوک سبب اوس نہ منطق تہ استدلال آسان «

در وهله اول حركت حركتي احساسي و عاطفي است . البته در خلال هر احساسي كه صادق باشد يك برهان فلسفي وجود دارد.»گوڑء چھئ حرکت جذباتی تہ احساساتی، آ؛ پرتھ پزس احساسس پتہ کنہ چھو اکھ فلسفی برھان موجود آسان » اما بحث سراين است كه نبي وقتي مي خواهد دعوت خود را شروع كند استدلال فلسفي مطرح نمي سازد;»مگر بحث چھو یتھ کتھ ء پیٹھ کہ یمہ ساعتہ نبی چھو پنن دعوت یژھان شروع کرن سو چھونہ پنن فلسفی استدلال بیان کران» بلكه احساس و عاطفه صادق را مطرح مي كند.»بلکہ پوز احساس تہ جذبہ بیان کران» اول توجه را به ظلمي كه در جامعه جاري است ; اختلاف طبقاتي اي كه وجود دارد و فشاري كه « انداد الله » از جنس بشر و شياطين انس بر مردم وارد مي كنند معطوف مي سازد.»گوڈء معاشرس منز  یوس ظلم جاری چھو ؛ یوس طبقاتی اختلافات موجود چھو تہ یوس دباو  »انداد اﷲ» انسان تہ شیطانی انسانن ھندء طرفہ لوکن پیٹھ دباو چھو تتھ کن معطوف کران» اين همان عواطف و احساسات است . البته بعد كه حركت وارد جريان معقول و عادي خود شد نوبت استدلال منطقي هم مي رسد. «یہ چھی تمی جذبات تہ احساسات ، آ؛ یمہ ساعتہ یہ حرکت معقول تہ عادی حالت چھئ اختیار کران تمہ ساعتہ چھئ استدلالچی تہ منطقچی نوبت واتان»

حادثه عاشورا در ذات و طبيعت خود يك درياي خروشان عواطف صادق است .»عاشورک واقعہ چھو پننس ذاتس تہ طبیعتس منز پزء جذبک دریای خروشاں » يك انسان والا، پاك، منور و بدون ذره اي شائبه ترديد در شخصيت ملكوتي والاي او، براي هدفي كه همه منصفين عالم در صحت آن كه مبتني بر نجات جامعه از چنگ ظلم و جور و عدوان است متفقند حركت شگرفش را آغاز مي كند فلسفه حركت خود را مقابله با جور قرار مي دهد بحث بر سر مقدسترين هدفهاست كه همه منصفين عالم آن را قبول دارند.»اکھ عظیم انسان ، پاک منور تہ یمسنزء ملکوتی تہ عظیم شخصتس متعلق کانسہ تہ ذرء برابر شک چھو نہ، دنیاہکین تمام انصاف پسند لوکن چھو اتھ کتھہ پیٹھ اتفاق کہ امسند مقصد اوس صرف معاشرء ظلم جور تہ عدوان نشہ  بچاون یہ انسان چھو حیرت انگیز حرکت شروع کران پننہ حرکتک فلسفہ ظلمس خلاف صدای احتجاج بیان کران یہ بحث چھو مقدس ترین مقصد یوس زن تمام انصاف پسند لوک تہ چھی قبول کران  » چنان انساني در راه چنين هدفي دشوارترين مبارزه را تحمل ميکند. «یوتھ عظیم انسان چھو امہ مقصدء باپت سخت ترین جنگ برداشت کران » دشوارترين مبارزه مبارزه غريبانه است .»سخت ترین جنگ چھو غربتک جنگ » كشته شدن در ميان هياهو و هلهله دوستان و تحسين عامه مردم چندان دشوار نيست .»پنین دوستن ھندس شورس تہ شاباشی منز مرن چھنہ مشکل» چنان كه در يكي از جنگهاي صدر اسلام وقتي كه دو لشكر حق و باطل در مقابل هم صف كشيدند و پيغمبر از سپاهيان خود پرسيد : چه كسي حاضر است به ميدان برود و فلان جنگجوي معروف سپاه دشمن را از پاي درآورد جواني از سپاهيان اسلام داوطلب شد. پيغمبر دستي بر سر او كشيد و او را بدرقه كرد. مسلمانان هم برايش دعا كردند و او به ميدان نبرد رفت جهاد كرد و كشته شد. اين يك نوع كشته شدن و جهاد كردن است .»یتھ کن زن صدر اسلام کس اکس جنگس منز  یمہ ساعتہ حق تہ باطل کین دون لشکرن ھئند صف لگی پیغمبرن پروژھ پننس فوجس: کونہہ چھو میدان نیرنہ خاطرء تیار تہ دشمن سند فلانی معرف جنگجوس کرء ھلاک مسلمان فوجہ منزء ووتھ اکھ رضاکارانہ طور تھود تہ پیغمبرن تھووس کلس پیٹھ اتھہء تہ کورن روانہ ۔ مسلمان تہ أسی تمسندء خاطرء دعا کران سوء دراو میدان جھاد کورن تہ مارء گو ۔ یہ تہ گو اکھ مرن تہ جھاد کرن » نوع ديگر جهاد كردن جهادي است كه وقتي انسان به سمت ميدان نبرد مي رود آحاد جامعه نسبت به او يا منكرند يا غافلند يا كناره مي جويند و يا در مقابلش مي ايستند. كساني هم كه قلبا وي را تحسين مي كنند ـ و تعدادشان كم است ـ جرات ندارند زباني به تحسينش بپردازند ۔ «مگر بیاکھ جھاد گو یمہ وقتہ انسان میدان کن روانہ گژھء لوکھ یا آسن تمسند مخالف یا چھی بے خبر یا چھی تمس نش دوریر اختیار کرتھ یا چھئ تمس مقابلہ  اگر کانہہ دلہ ساتھی تمس شاباشی تہ چھو دوان مگر زبانی اظہار کرنک جرئت چھونہ ہیکان کرتھ» حتي كساني مانند « عبدالله بن عباس » و « عبدالله بن جعفر » كه خودشان جزو خاندان بني هاشم و از همين شجره طيبه اند جرات نمي كنند در مكه يا مدينه بايستند فرياد بزنند و به نام امام حسين عليه السلام شعار بدهند.»حتی «عبدا ﷲ بن عباس » تہ » عبداﷲ بن جعفر» س ھی نفر یمی پانہ تہ بنی ھاشم چھئ تہ امی شجرہ طیبک شاخ چھئ ، چھنہ جرئت کران مکس منز یا مدینس منز بیھن تہ فریاد ژھٹن ، امام حسین علیہ السلام سندء ناو دنہ نعرہ» چنين مبارزه اي غريبانه است و مبارزه غريبانه سخت ترين مبارزه هاست .»یہ جنگ چھو غریبی ھند جنگ ، غریبی ھند جنگ چھو سٹھا مشکل جنگ» همه با انسان دشمن .»ساری امس انسان سند دشمن» همه از انسان رويگردان .»سارویو امس انسانس کن تھر کرمژ » در مبارزه امام حسين عليه السلام حتي برخي از دوستان هم معترض اند.»امام حسین علیہ السلام سندس جنگس منز حتی دوست تام چھی اعتراض کران » چنان كه به يكي از آنها فرمود :»حتی اکس فرمو وکھ:» « بيا به من كمك كن . » «ولہ میہ کر مدد»و او به جاي كمك اسبش را براي حضرت فرستاد و گفت : « از اسب من استفاده كن!» «مدد کرنہ بجای سوزن  پنن گور کہ رٹھ میون گرُ یہ لگی بکار» غربت از اين بالاتر و مبارزه از اين غريبانه تر !»امہ کھوتہ تہ چھا غریبی ، تہ امہ کھوتہ تہ چھا غریبانہ جنگ» آن وقت در اين مبارزه غريبانه عزيزترين عزيزانش در مقابل چشمش قرباني شوند.» یتھس وقتس منز یتھس غریبانہ جنگس منز پنئن عزیز ترین عزیز قربان گژھن» پسرانش، برادرزاده هايش، برادرانش و پسرعموهايش ; «پنن اولاد ، بابتھر ، بایی ، پتر بائی»اين گلهاي بني هاشم پرپر شوند و در مقابلش روي زمين بريزند و حتي كودك شش ماهه اش هم كشته شود! «یمن بنی ھاشمن ھندن گلابن پژء پریون گژھن، حتی شین ریتن ھند شیر خوار مارء گژھن! «علاوه بر همه اين مصيبتها مي داند به مجرد اين كه جان از جسم مطهرش خارج شود عيالات بي پناه و بي دفاعش مورد تهاجم قرار خواهند گرفت .»یمو ساروی مصیبتو باوجود پتہ آسن کہ یمہ ساتہ میون روح بدنہ منز خارج گژھء میانس بے دفاع اھل و عیالس ییہء حملہ کرنہ » مي داند كه گرگهاي گرسنه به دختران خردسال و جوانش حمله ور مي شوند دلهاي آنها را مي ترسانند;»پتہ چھیس کہ خونخوار رامء ھونی لوکچہ کورء کرن حملہ تمن کھوژءناون » اموال آنها را غارت مي كنند;»تہند سوری کنہہ نن لوٹہ» آنها را به اسارت مي گيرند و مورد اهانت قرار مي دهند.»تمن بناون اسیر تہ تمن یی اھانت کرنہ » مي داند كه به دختر والاي اميرالمومنين عليه السلام زينب كبري سلام الله عليها كه جزو شخصيتهاي بارز دنياي اسلام است جسارت مي كنند. اينها را هم مي داند. «پتہ چھیس امیر المومنین علیہ السلام سنزء عظیم کورء زینب کبری سلام اﷲ علیہا یوس دنیای اسلامچی ممتاز شخصیت چھئ تمس یی جسارت کرنہ»بر همه اينها تشنگي خود و اهل و عيالش را اضافه كنيد :»اتھ حالس منز یلہ پنن اھل و عیال ہیتھ آسن تریشہ ھئت   » كودكان خردسال تشنه .»لوکٹی لوکٹی بچہ تریشہ ھئت» دختر بچه ها تشنه .»کورء تریشہ ھژء » پيرها تشنه .»بوڈء تریشہ ھئت» حتي كودك شيرخواره تشنه .»حتی شیرخوار بچہ تریشہ ھوت» مي توانيد تصور كنيد كه اين مبارزه چقدر سخت است انساني چنان والا پاك مطهر و منور كه ملائكه آسمان براي تماشاي جلوه او بر يكديگر سبقت مي گيرند و آرزومند تماشاي حسين بن علي عليه السلام هستند تا به او متبرك شوند; انساني كه انبيا و اوليا آرزوي مقام او را مي كنند در چنان مبارزه اي و با چنان شدت و محنتي به شهادت مي رسد. شهادت چنين شخصيتي حادثه اي شگرف است .»ھیکوء تصور کرتھ یہ جنگ کوتاہ سخت چھو ۔ یوتھ عظیم انسان پاک منور کہ آسمانک ملائک چھی تمسند جلوہ وچھنہ باپت اکھ اکس پیٹھ سبقت نوان تہ حسین بن علی علیہ السلام سندء روی نازنینک دیدار کرنہ ساتھی متبرک گژھنک تمناہ کران سوء  انسان یمسند مقام حاصل کرنک تمناہ انبیاء تہ اولیاء چھئ کران یتھس جنگس منز یتھن حالاتن منز چھو شھید یوان کرنہ۔ یتھس انسان سنز شھادت چھو عظیم واقعہ» كدام انساني است كه عاطفه اش از اين حادثه جريحه دار نشود ! كدام انساني است كه اين حادثه را بشناسد و بفهمد و نسبت به آن دلبسته نشود؟ «کمس انسان سند جذبہ گژھنہ یمہ واقعہ ساتھی جریحدار! کوس انسان چھو سوء یوس یہ واقع زانہء تہ سمجھء تہ امیوک عاشق بننہ ؟  «

 نعمتک شکر کیاہ چھو ؟

يك وقت است كه كسي از داشتن نعمتي بي بهره است و در مقابل نعمت نداشته از او سوالي هم نمي شود. «کنہ ساعتہ چھو  کانہہ کنہ نعمتء نشہ محروم تہ تمس یی تنہ تتھ نعمتس متعلق سوال کرنہ»اما يك وقت كسي از نعمتي بهره مند است و از آن نعمتي كه دارد از وي سوال مي شود.»مگر بیاکھ چھو کنہ نعمتک فائدء تلان تمس سپدء تتھ بارس منز سوال تہ ضرور» يكي از بزرگترين نعمتها نعمت خاطره و ياد حسين بن علي عليه السلام ،يعني نعمت مجالس عزا ،نعمت محرم و نعمت عاشورا براي جامعه شيعي ماست .»سانس شیعہ معاشرس خاطرء چھی ساروی نعمتو کھوتہ بڑ نعمت حسین بن علی علیہ السلام سنز یاد  ، یعنی نعمت مجالس عزا، نعمت محرم تہ نعمت عاشوا» متاسفانه برادران غير شيعي ما از مسلمين خود را از اين نعمت برخوردار نكردند. اما مي توانند از اين نعمت بهره مند شوند و امكانش هم وجود دارد. » افسوس کہ مسلمانن منز چھنہ غیر شیعو  یہ نعمت حاصل کرمژ  ۔ البتہ ہیکن امہ نعمتک فائدء تلت تہ تمک امکانات تہ چھی  »

اكنون كه ذكر محرم و عاشورا و ياد و خاطره امام حسين عليه السلام در بين ما رايج است از اين ذكر و خاطره و جلسات بزرگداشت چه استفاده اي بايد كرد و شكر اين نعمت چيست؟ اين همان مطلبي است كه مي خواهم   مطرح كنم .»ونکینس چھو محرم ، عاشورا تہ امام حسین علیہ السلام سنز یاد اسہ منز رایج یمن جلسہ جلوسن ھند کتھء کین پزء فایدء تلن ، امہ نعمتک شکر کیاہ چھو ؟ یہ چھو سو موضوع یوس بہ چھوس یژھان بیان کرن»  اين نعمت عظيم دلها رابه منبع جوشش ايمان اسلامي متصل مي كند.»یہ عظیم نعمت چھئ دلن اسلامی ایمان کس آ  گرس ساتھی متصل کران» كاري مي كند كه در طول تاريخ كرد و ستمگران حاكم از عاشورا ترسيدند و از وجود قبر نوراني امام حسين عليه السلام واهمه داشتند.» یہ چھو تہ کران یہ ہمیشہ  کورن ، حاکم ستمگر کھوژ عاشوراس تہ امام حسین علیہ السلام سنزء نورانی قبرء ھند اوسک خوف» ترس از حادثه عاشورا و شهداي آن از زمان خلفاي بني اميه شروع شده و تا زمان ما ادامه يافته است و شما يك نمونه اش را در دوران انقلاب خودمان ديديد.»واقعہ عاشوراس تہ تمکین شھیدن کھوژنک سلسلہ گو بنی اومین ھندن خلیفن ھندس زمانسی منز شروع تہ سانس زمانس تام چھو جاری تہ تمیوک نمونہ وچھوی توھیہ پانہ تہ پننس انقلابس منز » در گزارشهاي برجا مانده از آن رژيم منحوس اشارتها بلكه صراحتهايي وجود دارد كه نشان مي دهد آنها با فرارسيدن محرم دست و پايشان را حسابي گم مي كردند.»تمہ منحوس حکومتکیو اسنادو ساتھی چھئ کینہہ اشارہ بلکہ وضاحت سان یہ لبنہ یوان کہ تمی چھی محرم یننس سٹھا کھوژان أسمت، حواسی چھکھ أسمت ڈلان  » اين يك نمونه از جلوه هاي نعمت ماه محرم و مجالس ذكر و ياد امام حسين عليه السلام است كه شما ديديد.»یہ چھو محرمکہ ریتوک تہ امام حسین علیہ السلام سندین مجلس ھندء نعمتک اکھ معمولی نمونہ یوس پانہ تہ وچھوی»۔

 لوکن تہ علمان ھند فایدء

لذا هم مردم و هم روحانيون بايد از اين نعمت استفاده كنند.»اسلئے پزء لوکن تہ علمان امہ نعمتک فایدء تلن ۔» استفاده مردم اين است كه به مجالس عزاداري سيدالشهدا عليه السلام دل ببندند و اين مجالس را ـ در سطوح مختلف ـ هرچه مي توانند بيشتر اقامه كنند. «لوکن ھند فایدء تلن گو یہ کہ سید الشھدا علیہ السلام سندین مجلسن نسبت بڑھاون پنن زیادء لگاو تہ محبت تہ یم مجلس کرن مختلف سطحن پیٹھ قایم «مردم بايد مخلصانه و براي استفاده در مجالس عزاداري حسيني شركت كنند;»لوکن پزء حسینی مجلسن نش فایدء تلنہ باپت مخلصانہ پاٹھی شرکت کرن» نه براي وقت گذراندن يا به صورت عاميانه اي فقط به عنوان ثواب اخروی مسلما شركت در مجالس مذكور ثواب اخروي دارد;»صرف وقت گذارنہ خاطرء نہ کینہہ یا عامیانہ پاٹھی صرف یمن مجلسن منز ثواب اخروی حاصل کرنہ باپت نہ کینہہ » اما ثواب اخروي مجالس عزا از چه ناحيه و به چه جهت است ؟ مسلما مربوط به جهتي است كه اگر آن جهت نباشد ثواب هم نيست . بعضي از مردم متوجه اين نكته نيستند. » عزاداری ھئنزن مجلسن کیازء چھئ ثواب کمہ باپت چھی اخروی ثواب حاصل سپدان ؟ یقینن یمی ثواب چھی کنہ مقصدء باپت اگر سو مقصد آسنہ ثواب تہ چھنہ کینہہ! ۔ بعضی لوکھ چھنہ اتھ نقطس کن توجہ کران » همه بايد در اين مجالس شركت كنند قدر مجالس عزاداري را بدانند از اين مجالس استفاده كنند و روحا و قلبا اين مجالس را وسيله اي براي ايجاد ارتباط و اتصال هرچه محكم تر ميان خودشان و حسين بن علي عليه السلام خاندان پيغمبر و روح اسلام و قرآن قرار دهند. اين از وظايفي كه در اين خصوص مربوط به مردم است . «سارنی پزء مجلسن منز شرکت کرن ، عزاداری ھئنزن مجلسن ھئنز قدر زانیو امیوک فایدء تلیو تہ دل تہ روح ساتھی بناویوی یمی مجلسہ پانس تہ حسین بن علی علیہ السلام  پیغبر اسلام سندس خاندانس تہ اسلام کس روحس تہ قران ساتھی محکم ترین رابطک ذریعہ ۔ یہ چھئ سوء زمہ داری یمیوک تعلق لوکن ساتھی چھو «

واعظن تہ ذاکرن کتھء کئن پزء عزاداری ھئنز ءمجلس قایم کرن ؟

و اما در ارتباط با وظايف ،روحانيون مساله دشوارتر است .»تہ یوس ذمہ داری روحانین (علمان تہ واعظین) ھئنز  چھئ ، روحانین ھند مسئلہ چھو سٹھا سخت مسئلہ » چون قوام مجالس عزا به اين است كه عده اي دور هم جمع شوند و يك فرد روحاني با حضور يافتن در ميان آنها اقامه عزا كند تا ديگران از اقامه عزاي او مستفيد شوند.»کیاز کہ عزاداری ھئنزء مجلس ھند قوام چھو یہ کہ کینہہ نفر گژھن جمع تہ اکھ روحانی سپدء تمن منز حاضر تہ عزاداری کرء قائم تاکہ باقی سپدن عزاداری نشء مستفید  » يك روحاني چگونه اقامه عزا خواهد كرد؟»اکس روحانیس کتھ کن پزء عزا داری قایم کرن ؟» اين سوال من از همه كساني است كه نسبت به چنين قضيه اي احساس مسووليت مي كنند.»یہ میون سوال چھو تمن سارنی، یمی یتھس مسئلس منز احساس مسئولیت چھی کران » به اعتقاد بنده مجالس عزاداري حسيني بايد از سه ويژگي برخوردار باشد : «میانہ عقیدء مطابق گژھء حسینی عزادری ترء خوبی آسنہ «

 حسینی عزاداری ھئنزء ترء 3 خوبی

1.         چنين مجالسي باید محبت به اهل بيت عليهم السلام را زياد كند.» یمو مجلسو ساتھی گژھء اھل بیت علیہم السلامن ھند محبت زیادء سپدن» چون رابطه عاطفي يك رابطه بسيار ذي قيمت است .» کیازکہ محبتک رابطہ چھو سیٹھا قیمتی رابطہ» شما روحانيون بايد كاري كنيد كه محبت شركت كنندگان در مجالس مذكور روزبه روز نسبت به حسين بن علي عليه السلام خاندان پيغمبر و مناشي معرفت الهي بيشتر شود.»توھیہ روحانینن  پزء تہ کرن یمہ ساتھی یمن مجلسن منز شرکت کرن والین حسین بن علی علیہ السلام ، پیغمبر سندس خاندانس نسبت محبت بڑء تہ منشای معرفت الھی زیادء سپدء» اگر شما خداي ناكرده در مجالس مذكور وضعي را به وجود آوريد كه مستمع يا فرد بيرون از آن فضا از لحاظ عاطفي به اهل بيت عليهم السلام نزديك نشد بلكه احساس دوري و بيزاري كرد نه فقط چنين مجالسي فاقد يكي از بزرگترين فوايد خود شده بلكه به يك معنا مضر هم بوده است .»اگر خدانخواستہ یتھین مجلسن منز  توھی  تتھ حالات پادء کریو کہ بوزن والیو منز کانہہ یا یوس امہ ماحول نشہ دور آسہ سوء دلی تہ جذباتی طور اھل بیت علیہم السلامن نزدیک سپدنہ بجای دوری ھند احساس کرء یا بیزار گژھ، تژھ مجلس نہ صرف اکہ بڑء مقصد نش گئ محروم بلکہ اکہ اعتبار چھئ یژھء مجلسء نقصان دہ» حال شما كه موسس يا گوينده چنين مجالسي هستيد ببينيد چه كاري مي توانيد بكنيد كه عواطف مردم براثر حضور در اين مجالس نسبت به حسين بن علي عليه السلام و اهل بيت پيغمبر عليهم افضل صلواه الله روزبه روز بيشتر شود. «وین توھی چھو  یژھء مجلسء ھند واعظ یا بانی، توھیہ  پزء خیال تھاون کہ  توھی  کیاہ ہیکیوی کرتھ کہ اتھ مجلس منز شرکت کرن والین منز سپدء حسین بن علی علیہ السلام تہ اھل بیت پیغمبر افضل صلوات اﷲ ن نسبت  زیادء کھوتہ  زیادء محبت پادء   «

2.         بايد در اين مجالس، معرفت مردم نسبت به اصل حادثه عاشورا روشنتر و واضحتر گردد.»2 ۔ یمن مجلسن منز گژھء واقعہ عاشوراکس بنیادس نسبت لوکن ھئنز معرفت صاف تہ واضح سپدن» اين طور نباشد كه ما در مجلس حسين بن علي عليه السلام به منبر برويم يا سخنراني كنيم اما حضار آن مجلس ـ به اين فكر فرو بروند كه « ما به اين مجلس آمديم و گريه اي هم كرديم ; اما براي چه؟ قضيه چه بود؟ چرا بايد براي امام حسين عليه السلام گريه كرد اصلا چرا امام حسين عليه السلام به كربلا آمد و عاشورا را به وجود آورد؟ » بنابراين به عنوان منبري يا سخنران بايد به موضوعاتي بپردازيد كه جوابگوي چنين سوالاتي باشد. بايد نسبت به اصل حادثه عاشورا معرفتي در افراد به وجود آيد. «تژھ کتھاہ گژھنہ آسن کہ حسین بن علی علیہ السلام سنزء مجلس منز کھسوی ممبرس یا تقریر کریو  تتھ مجلس منز حاضر لوکھ آسن اتھ فکرء منز کہ «مجلس منز تہ کئر شرکت ودناہ پشناہ تہ کور؛ مگر کمہ باپت ؟ یہ کیاہ دلیل أسی؟ اسی کیازء چھئ امام حسین علیہ السلام سندء باپت ودان ، یہ امام حسین علیہ السلام کیازء آیو  کربلا تہ یہ واقعہ کربلا آو پیش؟» اسلئے واعظ یا مقرر آسنہ کہ حیثیتہء پزیو  توھیہ  یمن موضوعاتن کن خیال تھاون کہ کیاہ  توھیہ ھیوکوء یمن سوالن جواب دیتھ ۔ واقعہ کربلا کس اصلی وجہس کن گژھہ لوکن منز معرفت پادء گژھن»

3.         سومين ويژگي لازم در اين مجالس، افزايش ايمان و معرفت ديني در مردم است . در چنين مجالسي بايد از دين نكاتي عنوان شود كه موجب ايمان و معرفت بيشتر در مستمع ومخاطب گردد.»۔یمن مجلسن ھئنز تریم خوبی گژھء یہ آسن کہ لوکن گژھء ایمانس تہ دینی معرفتس منز ھوریر باسن۔ یمن مجلسن منز گژھء دینک تمی نقاط عنوان سپدن یمو ساتھی بوزن والین ھندس ایمانس تہ معرفتس منز ھوریر سپدء ۔  » يعني سخنرانان و منبريها يك موعظه درست يك حديث صحيح بخشي از تاريخ آموزنده درست تفسير آيه اي از قرآن يا مطلبي از يك عالم و دانشمندبزرگ اسلامي را در بيانات خود بگنجانند و به سمع شركت كنندگان در اين مجالس برسانند.»یعنی مقررن تہ واعظن پزء اکھ صحیح موعظ اکھ صحیح  تربیتی حدیث، تاریخ منز کینہہ، قرآن چہ اکس آیہ ھند تفسیریا اکس عالم تہ اسلامی دانشمند سنزء کینہہ کتھہ پننہ بیان کہ ذریعہ بوزن والین تام یمن مجلسن منز واتناونہ» اين طور نباشد كه وقتي بالاي منبر مي رويم يك مقدار لفاظي كنيم و حرف بزنيم و اگر احيانا مطلبي هم ذكر مي كنيم مطلب سستي باشد كه نه فقط ايمانها را زياد نمي كند بلكه به تضعيف ايمان مستمعين مي پردازد. اگر اين طور هم شد ما از جلسات مذكور به فوايد و مقاصد مورد نظر نرسيده ايم . «تژھ کتھ گژھنہ آسن کہ یمہ ساعتہ ممبرس پیٹھ کھسیو تھوڑا بہت لفاظی کریو ، کتھہ کریو تہ اتھ دوران ونیو تہ کینہہ یوس سست تہ کمزور آسہء کہ یمہ کہ بوزنہ ساتھی ایمان بڑنہ بجاے کمزور تہ ضعیف سپدء ۔ اگر یژھ کتھ آسہ! اسہ ھیوکنہ یمو مجلسو ساتھی مطلوب مقصد تہ فایدء حاصل کرتھ «

 غیر معتبر واقعات بیان کرنس پرھیز کرن

متاسفانه بايد عرض كنم كه گاهي چنين مواردي ديده مي شود.»بدقسمتی سان پزیم عرض کرن کہ کنہ کنہ جایہ چھی یتھ حالات لبنہ یوان» يعني بعضا گوينده اي در يك مجلس به نقل مطلبي مي پردازد كه هم از لحاظ استدلال و پايه مدرك عقلي يا نقلي سست است و هم از لحاظ تاثير در ذهن يك مستمع مستبصر و اهل منطق و استدلال ويرانگر است .»یعنی کینہہ ونن والی چھی مجلسن منز کانہہ تیوتھ  واقع نقل کران کہ یوس نہ صرف عقلی تہ نقلی عتبار سست تہ کمزور چھو آسان بلکہ بوزن والی سندس تہ وچھن والی سندس تہ اھل منطق تہ استدلال سندء ذھن خاطرء چھو ویران کن ثابت سپدان » مثلا در يك كتاب بعضي مطالب نوشته شده است كه دليلي بر كذب و دروغ بودن آنها نداريم .»بطور مثال اکس کتاب منز چھوء کینہہ لیکھنہ آمت تہ اتھ انکار یا اقرار کرنہ خاطرء چھنہ کانہہ دلیل موجود » ممكن است راست باشد، ممكن است دروغ باشد. اگر شما آن مطالب را بيان كنيد ـ ولو مسلم نيست که خلاف واقع باشد ـ و با شنيدن آنها براي مستمعتان كه جوان دانشجو يا محصل يا رزمنده و يا انقلابي است ـ نسبت به دين سوال و مساله ايجاد مي شود و اشكال و عقده به وجود مي آيد نبايد آن مطالب را بگوييد. حتي اگر سند درست هم داشت ; چون موجب گمراهي و انحراف است نبايد نقل كنيد; چه رسد به اين كه اغلب اين مطالب مندرج در بعضي كتابها سند درستي هم ندارد. «ممکن چھو پوز آسہ ممکن چھو اپز آسہ ۔ اگر توھی سوء بیان کریو اگر چہ مسلم آسنہ کہ یہ آسنہ صحیح مگر یہ واقع بوزنہ ساتھی جوانس، طالب علمس ، انقلابیس امس گژھ دینس متعلق سوال پادء ۔ شک یا گلہ گژھیس پادء ،  پزء نہ تیوتھ واقعہ بیان کرن!۔ حتی اگر تمچی سند تہ صیحح آسہ؛ کیاز کہ یوتھ بیان چھوگمراھی تہ انحرافک سبب بنان یوتھ پوز پز نہ نقل کرن یلہ زن یژھن اکّثر واقعہن ھئنز کانہہ صحیح سند چھنہ میلان ۔ » يك نفر از زبان ديگري مطلبي را مبني براين مي شنود كه من در فلان سفر فلان جا بودم كه فلان اتفاق افتاد. گوينده از روي مدرك يا بدون مدرك چنان مطلبي را مي گويد. شنونده هم آن را باور مي كند و در كتابي مي نويسد و اين كتاب به دست من و شما مي رسد. من و شما چرا بايد آن مطلب را كه نمي تواند در يك مجمع بزرگ براي ذهنهاي مستبصر و هوشيار و آگاه توجيه شود بازگو كنيم ! مگر هر مطلبي را هرجا نوشتند انسان بايد بخواند و بازگو كند ! «اکھ نفراہ چھو کانسہ نش کینہہ بوزان کہ بہ گوس فلانی جایہ تتہء آو فلانی واقعہ پیش ۔ ونن وول چھو یہ کتھ مستند یا غیر مستند طریقس پیٹھ ونان تہ یہ بوزن وول چھو اتھ کتھء  پیٹھ یقین کران تہ کتاباہ لیکھان تہ اتھ منز امچی ذکر کران تہ یہ کتاب چھئ  توھیء  تہ میہ نش واتان ۔ بہ تہ  توھی  کیازء کرو سوء کتھ بیان یوس نہ اکس بڑس اجتماعس منز، ہوشیار تہ آگاہ بوزن والن نش یی ویژھناونہ ! مگر پرتھ کتھاہ یوس لیکھنہ آیہ انسانس پزیاہ ضروری سوء پرن تہ بیان کرن!  «امروز عموم جوانان كشور ـ از دختر و پسر گرفته تا زن و مرد و حتي غيرجوانان ـ ذهنشان باز است . اگر ديروز ـ قبل از انقلاب ـ جوانان دانشجو از اين ويژگي برخوردار بودند امروز مخصوص آنها نيست و همه مسائل را با چشم بصيرت و با استبصار نگاه مي كنند و مي خواهند بفهمند. يك بخش مهم از حادثه فرهنگي در جامعه امروز ما اين است كه اينها در معرض شبهات قرار مي گيرند. يعني دشمنان شبهه القا مي كنند. دشمنان هم نه ; منكرين فكر من و شما به القاي شبهه مي پردازند. مهم اين است كه مطلبي كه شما مي گوييد برطرف كننده شبهه باشد و آن را زياد نكند. «از  ملکک عام جوانن ، کورین تہ لڑکن   پیٹھ ء زنان مردن حتی غیر جوانن ھئند ذھن تام چھئ یلہء ۔ اگر راتھ ۔ انقلاب برونہہ ۔ طالب علمی یاتی أسی یہ خاصیت تھاوان از چھنہ صرف تمنی یوت خاطرء مخصوص کینہہ بلکہ وینکینس چھی ساری بصیرت چیو اچھو  وچھن تہ سمجھن یژھان۔سانہ معاشرک خاص حصہ چھو وینکین شکن منز گرفتار ۔ یعنی دشمن چھئ شک پادء کران ۔ دشمن تئنہ کینہہ ؛ منکرین چھئ میانی تہ چانی فکر شکس منز گرفتار کران ۔ ضرورت چھئ امہ کتھہ ھئنز کہ  توھی  یہ کینہہ ونویو یہ گژھہ شک دور کرنک وسیلہ آسن نہ کہ شک و شبھات بڑھاونک ذریعہ !۔»

بعضي از افراد بدون توجه به اين مسووليت مهم به بالاي منبر مي روند و حرفي مي زنند كه نه فقط گره اي از ذهن مستمع باز نمي كند كه گره هايي هم به ذهن او مي افزايد. اگر چنين اتفاقي افتاد و ما در بالاي منبر حرفي زديم كه ده نفر جوان يا حتي يك نفر جوان در امر دين دچار ترديد شد و بعد از پاي سخنراني ما برخاست و رفت و ما هم او را نشناختيم بعدا چگونه مي شود جبران كرد؟ آيا اصلا قابل جبران است؟ آيا خدا از ما خواهد گذشت؟ قضيه مشكل است . «کینہہ افراد چھی امچہء مہم ذمہ داری ھند خیال کرنہ بغئر ممبرس کھسان تہ بوزن والی سند شک دور کرنہ بجای بڑراوانی یوت اگر یژھ صورت حال روزی تہ اسہ وون ممبرس پیٹھ تہ امہ ساتھی دہ نفر جوان یا حتی اکھ نفر جوان گو دین کس بارس منز شکس منز مبطلا تہ مجلس منز ووتھ تہ دراو تہ اسہ تہ لئجی نہ پتہ کہ کمسندس ذھنس منز گو شک یا سوال پادء کیاہ امیوک  جبران ییاہ کرنہ ؟ کیا اصلا ہیکیاہ امیوک نقصان پورء کژھت؟ کیاہ اتھ پیٹھ بخشا اسہ خدا ؟ یہ چھو شٹھا مشکل معاملہ «

نمي گوييم همه منبرها بايد برخوردار از همه اين خصوصيات باشند و به همه موضوعات بپردازند; نه . شما اگر يك حديث صحيح از كتابي معتبر را نقل و همان را معنا كنيد كفايت مي كند. «بہ چھوس نہ ونان کہ تمام ممبرن ھئنز خصوصیت  گژھہ یژھی آسن تہ تمام موضوعات سپدئین بیان ؛ نہ ۔ اگر توھی اکہ معتبر کتاب ھند اکھ صحیح حدیث نقل کریو تہ تمیوک معنی بیان کریو  کافی چھو۔ «برخي منبريها بعضي اوقات يك حديث را آن قدر شاخ و برگ مي دهند كه معناي اصلي اش از بين مي رود. «کینہہ ممبری چھی کنہ ساعتہ اکس حدیثس تیتیاہ شاخ تہ وتھر کڑان کہ تمیوک اصلی معنی چھو   راوان ۔ «اگر شما يك حديث صحيح را براي مستمع خود درست معنا كنيد ممكن است بخش مهمي از آنچه را كه ما مي خواهيم داشته باشد.»اگر توھی پننین بوزن والین ھندء خاطرء اکس صحیح حدیثس معنی کریو ممکن چھو یہ أسی یژھان چھئ تمیوک مہم حصہ آسہ تتھی منز» . اگر براي ذكر مصيبت كتاب « نفس المهموم » مرحوم « محدث قمي » را باز كنيد و از رو بخوانيد براي مستمع گريه آور است و همان عواطف جوشان را به وجود مي آورد. چه لزومي دارد كه ما به خيال خودمان براي مجلس آرايي كاري كنيم كه اصل مجلس عزا از فلسفه واقعي اش دور بماند ! «اگر مصیبت ذکر کرنہ باپت » مرحوم محدث قمی» سنز کتاب » نفس المھموم»  مژرائوتھ تمہ پیٹھہ پرو،  بوزن والس چھو ودناوان تہ سویی محبت پادء کران۔ کیاہ ضرورت چھئی پنن کن مجلس سجاونہ باپت کرو   تہ یمہ ساتی عزاداری ھئنز مجلس گژھہ  پننس اصلی فلسفس  تہ مقصدس نش دور!»

 بہ چھوس کھوژان

من واقعا مي ترسم از اين كه خداي ناكرده در اين دوران كه دوران ظهور اسلام بروز اسلام تجلي اسلام و تجلي فكر اهل بيت عليهم الصلاه والسلام است نتوانيم وظيفه مان را انجام دهيم .»بہ چھوس پزی کھوژان خدانخواستہ یتھ دورس منز یوس ظہور اسلام، بروز اسلام، تجلی اسلام تہ تجلی فکر اھل بیت علیہم الصلاۃ و السلام چھو اتھ منز ھیکو نہ پنن ذمہ داری انجام دیتھ» برخي كارهاست كه پرداختن به آنها مردم را به خدا و دين نزديك مي كند.»کینہہ کامہ چھئی کہ یمکہ انجام دنہ ساتھ چھی لوکھ خدایس تہ دینس نزدیک گژھان» يكي از آن كارها همين عزاداريهاي سنتي است كه باعث تقرب بيشتر مردم به دين مي شود. اين كه امام فرمودند « عزاداري سنتي بكنيد » به خاطر همين تقريب است .»یمو کامیو منز اکھ کامی چھئی سنتی اندازس منز عزاداری کرن۔ یہ زن امام اوس فرماوان «سنتی عزاداری کریو» یہ چھو امی تقریب باپت» در مجالس عزاداري نشستن روضه خواندن گريه كردن به سروسينه زدن و مواكب عزا و دسته هاي عزاداري به راه انداختن از اموري است كه عواطف عمومي را نسبت به خاندان پيغمبر پرجوش مي كند و بسيار خوب است . در مقابل برخي كارها هم هست كه پرداختن به آنها كساني را از دين برمي گرداند. «عزاداری ھئنزء مجلسہ منز بہون ، مرثیہ پرنہ ، بوتھہ بوتھہ دن دوگ تولن ، عزاداری ھئند جلوس کڑن یم چھی تمی کامہ یمہ ساتی لوکن ھند جذبہ تہ محبت چھو پیغمبر سندس خاندانس نسبت بڑان یہ چھو واریاہ اصل ۔ اتھ برعکس چھئ کینہہ کامہ یمو ساتھی کینہہ دیننہ نشہ چھئ دور سپدان «

 قمہ زنی(خونہ ماتم) چھئی غلط کامی

بنده خيلي متاسفم كه بگويم در اين سه چهار سال اخير برخي كارها در ارتباط با مراسم عزاداري ماه محرم ديده شده است كه دستهايي به غلط آن را در جامعه ما ترويج كرده اند. كارهايي را باب مي كنند و رواج مي دهند كه هر كس ناظر آن باشد برايش سوال به وجود مي آيد. «میہ چھو  یہ کتھ وننس منز سٹھا افسوس کہ یمو تریو  ژورو وریوی پیٹھہ چھو محرم کس ریتس منز عزاداری ھندس بارس منز وچھنہ یوان کہ کینہہ اتھہ چھئ غلط باٹھی اتھ پرچار کران ۔ تمی کامہ چھی عنوان بناونہ یوان ، تمن کامین چھو پوچھر یوان دنہ یمو ساتھی وچھین والین خاطرء چھی سوال پادء سپدان ۔»به عنوال مثال در قديم الايام بين طبقه عوام الناس معمول بود كه در روزهاي عزاداري به بدن خودشان قفل مي زدند! البته پس از مدتي بزرگان و علما آن را منع كردند و اين رسم غلط برافتاد. اما باز مجددا شروع به ترويج اين رسم كرده اند و شنيدم كه بعضي افراد در گوشه و كنار اين كشور به بدن خودشان قفل مي زنند! اين چه كار غلطي است كه بعضي افراد انجام مي دهند! «بطور مثال برونہہ کالہء آئسی کینہہ لوکھ عزاداری ھندین دوھن پانس قلف لاگان ! مگر کینہہ کال پتہ یلہ بزرگو تہ علمائو  تتھ منع کور یہ غلط رسم گو ختم ۔ مگر وین ہیوتک بیہ یئم رسم شروع کرن میہ بوز ملکس منز کنہ کنہ جایہ چھی لوکھ پانس قلف لاگان ! یژھ غلط کامی کیازء چھی کینہہ کران !» قمه زدن نيز همين طور است . قمه زدن هم از كارهاي خلاف است . مي دانم عده اي خواهند گفت : « حق اين بود كه فلاني اسم قمه را نمي آورد. » خواهند گفت : « شما به قمه زدن چه كار داشتيد عده اي مي زنند; بگذاريد بزنند! » نه ; نمي شود در مقابل اين كار غلط سكوت كرد. اگر به گونه اي كه طي چهار پنج سال اخير قمه زدن را ترويج كردند و هنوز هم مي كنند در زمان حيات مبارك امام رضوان الله عليه ترويج مي كردند قطعا ايشان در مقابل اين قضيه مي ايستادند. «قمہ زنی تہ چھی یژھی کتھاہ ۔ قمہ زنی چھی غلط کامی ۔ بئہ چھوس زانان کہ کینہہ ونن ضرور کہ » فلانس پزھا نہ قمہ ھک ناو ھیون» کینہہ ونن» ژء کیاہ قمہ زنی کرون ؛ تراوکھ دکھ وایہ نہ» نہ ؛ یژھہ غلط کامہ برونہہ کنہ ھیکنہ  ژھوپہ کرتھ ۔ اگر یتھکن زن یمو پتمیو  ژورو پانژو وریوی پّٹھہ قمہ زنی ھند پرچار چھو سپدان اگر امام رضوان اﷲ علیہ سندس حیات مبارکس منز تہ یتھ  کئن پرچارسپدءھا سو کرء ھا ضرور امیوک مقابلہ۔ «

یہ چھئی غلط کامئی کینہہ تلن اتھن منز قمہ تہ واین کلن تہ خون سپدء جاری ۔ یہ کرنہ ساتھی کیاہ چھئی یژھان کرن !

كار غلطي است كه عده اي قمه به دست بگيرند و به سر خودشان بزنند و خون بريزند. اين كار را مي كنند كه چه بشود ! كجاي اين حركت عزاداري است؟! البته دست بر سر زدن به نوعي نشانه عزاداري است . شما بارها ديده ايد كساني كه مصيبتي برايشان پيش مي آيد برسروسينه خود مي كوبند. اين نشانه عزاداري معمولي است . اما شما تا به حال كجا ديده ايد كه فردي به خاطر رويكرد مصيبت عزيزترين عزيزانش با شمشير برمغز خود بكوبد و از سر خود خون جاري كند ! كجاي اين كار عزاداري است ! «یہ چھی غلط کامی کینہہ تلن اتھن منز قمہ تہ واین کلن تہ خون سپدء جاری ۔ یہ کرنہ ساتھی کیاہ چھئ یژھان کرن ! یہ کرن کتہ چھئ عزاداری ؟ آ؛ کلہ تہ سینہ دگن چھئ اکہء قسمچ عزاداری ۔ توھی چھیو بار بار وچھان یلہ کانسہ کانہہ مصیبت چھو پیش یوان سو چھو کلہ دگان بوتھہ بوتھہ دوان یہ چھی عزاداری۔ توھئ کتہ  وچھو  کہ کانہہ چھو پننس عزیز ترین عزیز سندس مصیبتس منز کلس شمشیر وایان چھور وایان ، خون والان! کتہ چھئی یہ عزاداری !» قمه زدن سنتي جعلي است. از اموري است كه مربوط به دين نيست و بلاشك خدا هم از انجام آن راضي نيست . علماي سلف دستشان بسته بود و نمي توانستند بگويند « اين كار غلط و خلاف است». امروز روز حاكميت اسلام و روز جلوه اسلام است .»سنتی قمہ زنی چھی نقلی ۔ یہ چھئ سوء کامی یتھی دینس سائتھی کانہہ واسطہ چھنہ ، تہ اتھ منز  چھنہ کانہہ شک کہ خدا  تہ آسنہ امہ کامہ ساتھی راضی ۔ برونہمین علمائن ھئند اتھہ آسی بند ھیکہن نہ ونتھ » یہ کامی چھی خلاف تہ غلط» از چھئی اسلامچی حکومت تہ اسلامکہ جلوک دور » نبايد كاري كنيم كه آحاد جامعه اسلامي برتر يعني جامعه محب اهل بيت عليهم السلام كه به نام مقدس ولي عصر ارواحنافداه به نام حسين بن علي عليه السلام و به نام اميرالمومنين عليه الصلاه والسلام مفتخرند در نظر مسلمانان و غيرمسلمانان عالم به عنوان يك گروه آدمهاي خرافي بي منطق معرفي شوند. من حقيقتا هر چه فكر كردم ديدم نمي توانم اين مطلب ـ قمه زدن ـ را كه قطعا يك خلاف و يك بدعت است به اطلاع مردم عزيزمان نرسانم . اين كار را نكنند. بنده راضي نيستم . «اسہ پزء نہ سوء کامی کرن یمہ ساتھی اسلامک بہترین معاشرء یعنی اھل بیت علیہم السلامن ھندین دوستن ھندمعاشرء  کہ یوس امام زمان ارواحنافداہ سندس مقدس ناوس ساتھی تہ حسین بن علی علیہ السلام تہ امیر المومنین علیہ الصلاۃ والسلام سندء ناوء ساتھی مفتخر چھو، یہ یئیہ مسلمانن تہ غیر مسلمانن برونہہ کنہ خرافاتی تہ بے منطق معاشرء معرفی کرنہ ۔ میہ یوتاہ تہ اتھ بارس منز سونچ باسیوم کہ قمہ زنی ھندس بارس منز یوس قطعا اکھ بدعت تہ خلاف چھو عزیز لوکن وننہ ۔ یہ کامی مہ کریوی، بہ چھسوی نہ راضی «اگر كسي تظاهر به اين معنا كند كه بخواهد قمه بزند من قلبا از اوناراضي ام . اين را من جدا عرض مي كنم . يك وقت بود در گوشه و كنار چند نفر دور هم جمع مي شدند و دور از انظار عمومي مبادرت به قمه زني مي كردند و كارشان تظاهر ـ به اين معنا كه امروز هست ـ نبود. كسي هم به خوب و بد عملشان كار نداشت ; چرا كه در دايره محدودي انجام مي شد.»اگر کانہہ یژھہ قمہ زنی کرنی بہ چھوس دلی طور تمس ناراض۔ یہ چھوس بہ تاکیدا توھیہ عرض کران۔اکھ وقت اوس کنہ کنہ جایہ ائسی لوکھ جمع سپدان لوکن ھئنزن نظرن نش ائسی دور آسان تہ قمہ زنی آسی کران ۔ ازک پاٹھی آوسنہ پرچار سپدان ۔ یتھ کئن از چھو تتھ کئن اوسنہ ۔ امچہ اصل یا خراب عملہ متعلق تہ اوس نہ کانسہ تہ واسطہ ؛ کیاز کہ یہ اوس اکس محدود دائرس منز سپدان۔ » اما يك وقت بناست كه چند هزار نفر ناگهان در خياباني از خيابانهاي تهران يا قم يا شهرهاي آذربايجان و يا شهرهاي خراسان ظاهر شوند و با قمه و شمشير برسر خودشان ضربه وارد كنند. اين كار قطعا خلاف است . امام حسين عليه السلام به اين معنا راضي نيست . من نمي دانم كدام سليقه هايي و از كجا اين بدعتهاي عجيب و خلاف را وارد جوامع اسلامي و جامعه انقلابي ما مي كنند ! «مگر یمہ ساعتہ ساسہ بد لوکھ گژھن تہرانس ھیوس میدانس منز یا قم یا آذربا یجان یا خراسان کین ھیون شھرن منز پادء اتھن کیتھ قمہ ہانکلہ ہیتھ شمشیر ہیتھ تہ والن کلن یہ کرن چھو قطعا خلاف ۔ امام حسین علیہ السلام چھنہ اتھ راضی۔میہ چھنہ فکرء تران یہ عجیب بدعت تہ خلاف عمل کتھہ کئن چھئی اسلامی معاشرس تہ سانس انقلابی معاشرس منز یوان داخل کرنہ! «

 معاشرس منز بدعتن ھئنز نشاندھی

اخيرا يك بدعت عجيب و غريب و نامانوس ديگر هم در باب زيارت درست كرده اند! بدين ترتيب كه وقتي مي خواهند قبور مطهر ائمه عليهم السلام را زيارت كنند از در صحن كه وارد مي شوند روي زمين مي خوابند و سينه خيز خود را به حرم مي رسانند! شما مي دانيد كه قبر مطهر پيغمبر صلواه الله عليه و قبور مطهر امام حسين امام صادق موسي بن جعفر امام رضا و بقيه ائمه عليهم السلام را همه مردم ايضا علما و فقهاي بزرگ در مدينه و عراق و ايران زيارت مي كردند.»تازء تازے آو زیارتکس بارس منز اکھ عجیب وغریب بدعت کھڑا کرنہ !  یتھ کئن کہ یلہ ائمہ علیہم السلام ھئنزن قبور مطہرن ھئنز زیارت چھی یژھان کرن صحنس منز یلہ اژان چھئ بوتھہ کن چھی پان دوان دارتھ تہ تمی حالہ حرمس تام پان واتناوان!  توھی چھو  زانان پیغمبر صلواۃ اﷲ علیہ  سنزء قبر مطہر ، تہ امام حسین امام صادق موسی بن جعفر امام رضا تہ باقی ائمن ھئنزن قبور مطہرن ھئنز ائسی ساری لوکھ  علماء تہ بڑ فقہا مدینس منز ، عراقس منز ، ایرانس منز  ائسی زیارت کران » آيا هرگز شنيده ايد كه يك نفر از ائمه عليهم السلام و يا علما وقتي مي خواستند زيارت كنند خود را از در صحن به طور سينه خيز به حرم برسانند ! اگر اين كار مستحسن و مستحب بود و مقبول و خوب مي نمود بزرگان ما به انجامش مبادرت مي كردند. اما نكردند.»کیاہ زانہہ چھا بوزمت کہ ائمہ علیہم السلامو منز ائک نفرن یا کانسہ عالمن چھا زیارت کرنہ وزء صحنہ پیٹھہ حرمس تام سینہ خیز پان وات نومت ! اگر یہ کامی جان تہ مستحب آسہ ھا نیک تہ مقبول آسہ ھا سانی بزرگ آسہ ھن انجام دوان مگر کورکھ نہ ۔» حتي نقل شد كه مرحوم آيت الله العظمي آقاي بروجردي رضوان الله تعالي عليه آن عالم بزرگ ومجتهد قوي و عميق و روشنفكر عتبه بوسي را با اين كه شايد مستحب باشد منع مي كرد. احتمالا استحباب بوسيدن عتبه در روايت وارد شده است . در كتب دعا كه هست . به ذهنم اين است كه براي عتبه بوسي روايت هم وجود دارد. با اين كه اين كار مستحب است ايشان مي گفتند « انجامش ندهيد تا مبادا دشمنان خيال كنند سجده مي كنيم ; و عليه شيعه تشنيعي درست نكنند. » اما امروز وقتي عده اي وارد صحن مطهر علي بن موسي الرضا عليه الصلاه والسلام مي شوند خود را به زمين مي اندازند و دويست متر راه را به طور سينه خيز مي پيماند تا خود را به حرم برسانند! آيا اين كار درستي است نه ; اين كار غلط است . اصلا اهانت به دين و زيارت است . چه كسي چنين بدعتهايي را بين مردم رواج مي دهد نكند اين هم كار دشمن باشد ! اينها را به مردم بگوييد و ذهنها را روشن كنيد. «حتی نقل چھو آمت کرنہ مرحوم آیت اﷲ العظمی آقای بروجردی رضوان اﷲ تعالی علیہ سو بزرگوار عالم تہ قوی تہ عمیق تہ روشنفکر مجتھداوس روضس بوسہ دنس منع کران یوس زن شاید مستحب چھو۔ احتمالا روایتن منز تہ چھو کہ روضن بوسہ دیون چھومستحب ۔ دعا چین کتابن منز ،ذہنس منز چھوم کہ روضس بوسہ دنکس بارس منز چھئ روایت تہ موجود ۔ امہ باوجود کہ روضس بوسہ دیون چھو مستحب تمی جناب ائسی ونان » روضس مئہ دیو  بوسہ مبادا دشمن کرء خیال سجدء چھی کران؛ تہ شیعن خلاف کرن پروپگنڈء کھڑا » مگر از چھی کینہہ علی بن موسی الرضا علیہ الصلاۃ و السلام سندس روضہ کس صحن مطہرس منز اژان تہ پان بوتھہ کن دارتھ دوان تہ تقریبا زء ہتھ میٹر سینہ خیز پکان تاکہ پنن پان واتناون حرمس تام ! کیاہ یہ چھا صحیح  ،  نہ ؛ یہ چھئ  غلط کامی ۔ یہ چھئی دینس تہ زیارتس اہانت ۔ یہ کونہہ چھو یمن بدعتن رواج دوان  یوتھ نہ یہ تہ دشمن سئنز کامی آسہ ! یہ ونیو  لوکن تہند ذہن کریوکھ ہوشیار۔»

اسلامکء منطقی ترین حصچی صحیح ترجمانی

دين، منطقي است . اسلام، منطقي است و منطقي ترين بخش اسلام تفسيري است كه شيعه از اسلام دارد; تفسيري قوي . متكلمين شيعه هر يك در زمان خود مثل خورشيد تابناكي مي درخشيدند و كسي نمي توانست به آنها بگويد « شما منطقتان ضعيف است ». اين متكلمين چه از زمان ائمه عليهم السلام ـ مثل « مومن طاق » و « هشام بن حكم » ـ چه بعد از ائمه عليهم السلام ـ مثل « بني نوبخت » و « شيخ مفيد » ـ و چه در زمانهاي بعد ـ مثل مرحوم « علامه حلي » ـ فراوان بوده اند. ما اهل منطق و استدلاليم . شما ببينيد درباره مباحث مربوط به شيعه چه كتب استدلالي قوي اي نوشته شده است ! كتابهاي مرحوم « شرف الدين » و نيز « الغدير » مرحوم « علامه اميني » در زمان ما سرتاپا استدلال بتون آرمه و مستحكم است . تشيع اين است يا مطالب و موضوعاتي كه نه فقط استدلال ندارد بلكه « اشبه شي بالخرافه » است ! چرا اينها را وارد مي كنند ! اين خطر بزرگي است كه در عالم دين و معارف ديني مرزداران عقيده بايد متوجهش باشند. «دین چھو منطقی ۔ اسلام چھو منطقی تہ اسلامک منطقی ترین تفسیر چھو شیعہ اسلام ‹ اکھ مضبوط تفسیر ۔ شیعہ متکلمین ائسی ہر زمانس منز آفتابک پاٹھی پرزلان تہ کانہہ اوس نہ ونان کہ » تہند منطق چھو کمزور» ۔  چاہے ائمہ علیہم السلامن ھندس زمانس منز «مومن طاق» تہ «ھشام بن حکم» ھیہ متکلمین ائسی ۔ تہ چاہے ائمہ علیہم السلامن ھندء زمانہ پتہ «بنی نوبخت » تہ » شیخ مفید» ھیہ متکلمین ائسی تہ چاہے تمہ پتہ کین زمانن منز مرحوم » علامہ حلی» ھیہ واریاہ ائسی۔ أسی چھئی اھل منطق تہ استدلال ۔ توھی وچھیو شیعت کس بارس منز کم استدالالی کتاب چھی لیکھنہ آمژء ! سئنس زمانس منز مرحوم » عبدالحسین شرف الدین » سنز کتابہ تہ یتھی کئن مرحوم » علامہ عبدالحسین امینی» سنز » الغدیر»یمی زن استدلال کیو بتونو ساتھی سجاوتھ تہ مستحکم چھی ۔ یہ چھا تشیع کنہ تمی مطالب تہ موضوعات یمن خاطرء نہ فقط استدلال چھنہ بلکہ » اشبہ شی بالخرافہ» خرافاتو ساتھی برتھ چھی! کیاز چھی یمی چیز انان ! یہ چھوء دین تہ دینی معارفکہ دنیا خاطرء بوڑ خطرء ! یموک عقیدء کین محاذن ھندین پاسبانن پزء خیال تھاون ۔    «

البته: عده اي وقتي اين حرف را بشنوند مطمئنا از روي دلسوزي خواهند گفت « خوب بود فلاني اين حرف را امروز نمي زد». نه ; من بايستي اين حرف را مي زدم . من بايد اين حرف را بزنم . بنده مسووليتم بيشتر از ديگران است . البته آقايان هم بايد اين حرف را بزنند. شما آقايان هم بايد بگوييد. امام بزرگوار خطشكني بود كه هرجا انحرافي در نكته اي مشاهده مي كرد با كمال قدرت و بدون هيچ ملاحظه اي بيان مي فرمود.» آ: یلہ کینہہ یہ بوزن ھمدردی لحاظہ ونن ضرور»فلانس پزء ھنہ از یمی کتھہ وننہ» ۔ نہ ؛ میہ پزء ھا یہ ونن ۔میہ پزء یہ ونن ۔ میانی ذمہ داری چھی باقین ھندء کھوتہ زیادء۔ آ ؛ حضراتن تہ پزء یہ ونن ۔ توھیہ جنابن تہ پزء یہ ونن ۔ بزرگوار امام اوس سوء خطشکن یمہ ساعتہ یتین منحرف حرکت اوس وچھان تمام قدرت سان ، کنہ لحاظ بغیر اوس تمچ نشاندھی کران ۔ » اگر اين بدعتها و خلافها در زمان آن بزرگوار مي بود يا به اين رواج مي رسيد بلاشك مي گفت . البته عده اي هم كه به اين مسائل دل بسته اند متأذی خواهند شد كه چرا فلاني به موضوع مورد علاقه ما اين طور بي محبتي كرد و با اين لحن از آن ياد نمود. آنها هم البته اغلب مردمان مومن و صادق و بي غرضي هستند; اما اشتباه مي كنند.»اگر یم بدعت تہ خلاف کامہ تمس جناب سندس زمانس منز تہ رواج لبہ ھن بے شک سو تہ تلہ ھا اتھ خلاف آواز ۔آ؛ یمن لوکن یژھن کامین ھند محبت اوس بڑیومت تمن گژھہ مشکل کہ اسہ اوس امیوک محبت تہ ارادت فلانی(رھبرن) کیازء کئر اتھ ییژاہ شدت سان مخالفت۔ تمی چھی اکثر مومن صادق تہ بی غرض لوکھ ؛ مگر غلطی چھی کران ۔» وظيفه بزرگي كه آقايان روحانيون و علما در هر بخش و هرجا كه هستيد بايد برعهده داشته باشيد همانهاست كه عرض شد. مجلس عزاي حسين عليه الصلاه والسلام مجلسي است كه بايد منشأ معرفت و محل جوشش آن سه ويژگي كه عرض كرديم باشد. » روحانین تہ علماء حضراتن ھئنز چھی بڑ ذمہ داری کہ تم واتناون یہ کینہژاہ ونوم تہ واتناون پرتھ جایہ کہ حسین علیہ الصلاۃ و والسلام سنزء مجلسہ گژھن تمن ترین خوبین ھئنزء یمی عرض کریم تمچئ معرفتک آ گور تہ محور آسنہ»

اميدواريم كه خداوند متعال شما را موفق بدارد تا آنچه را كه موجب رضاي پروردگار است با قدرت، با شجاعت، با تلاش و با جد و جهد پيگيري و بيان كنيد و ان شاء الله وظيفه خودتان را به انجام برسانيد. «امید چھیم خدای متعال کرویو  توہیہ کامیاب تاکہ یہ کینژاہ پروردگار سنز رضا حاصل کرنک سبب  آسہ سوء طاقتہ سان ، بہادری سان کوشش تہ مجاہدت سان ویژھناونک تہ بیان کرنک توفیق کرنوی عطا تہ انشااﷲ پنن ذمہ داری دیوی انجام «

والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته .


حضرت آیت اﷲسیستانی سند فتوی

حضرت آیت اﷲ العظمی سیستانی مدظلہ العالی سندس خدمتس منز آو رھبر معظم انقلاب اسلامی سندء طرفہ احکامات صادر کرنہ کس دایرہ کارس متعلق سوال کرنہ تہ تورء آو جواب: کہ » یہ کینہژاہ معاشرء کس نظمس متعلق فقیہ عادل مقبول سند حکم آسہ تتھ پیٹھ چھی تمام مومنین حتی باقی مجتہدینن تہ عمل کرن لازم» ۔

رھبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت اﷲ العظمی سید علی خامنہ ای مدظلہ العالی سندء طرفہ قمہ زنی غیر شرعی اعلان کرنکس بارس منز  یلہ بعض لوکو وون کہ اتھ منز چھنہ تقلید کرنچی ضرورت تہ وونن والی اسی ونان اسی چھئ حضرت آیت اﷲ  العظمی سید علی سیستانی مدظلہ العالی سند مقلد میہ کور تہندس دفترس کن رجوع تہ تمو فرمو : تکلیف شرعی ہیکہ صرف مجتہد بیان کرتھ یوس پانہ مجتہد آسہ نہ تمسند فتوی دیون چھو حرام تہ  تمسنز فرمانبرداری(تقلید) کرن تہ چھئ حرام ۔

 

تاریخ درج مطلب : : //

این سایت متعلق است به 
قدرت گرفته از سایت ساز سحر